شمارهٔ ۲۹

دوری از یار اختیاری نیست لیک ما را ز بخت یاری نیست چه کنم با ستیزه رویی بخت چاره الا که سازگاری نیست هم ز عشقت بپرس حال دلم گر بقول من استواری نیست تا بگوید که بی توام شب و روز کار جز ناله ها و زاری نیست عشق و نام نکو چگونه بود عشق جز رنج و جان سپاری نیست ای که در عشق عافیت طلبی غلطست این که می شماری نیست هر کجا عشق مستی و پستیست علم و زهد و بزرگواری نیست عاشق تر از سرزنش کجا ترسد عاشقی جز که بردباری نیست بر سر کوی عاشقان چه کند هر کرا برگ عجز و خواری نیست گو برو آب روی خویش مبر هر کرا روی خاکساری نیست