شمارهٔ ۴۸
ک کمال‌الدین اسماعیل
0
Altın Yaprak
رخ و زلفت از شگرفی صفت بهار دارد
خنک آن که سروقدی چو تو در کنار دارد
لب لعل دل فریبت ز گهر حدیث راند
سر زلف مشک بارت ز بنفشه بار دارد
رخ چون مهت ندانم که چه عزم دارد آیا
اثری همی نیاید که سر شکار دارد
که کمند عنبرین را ز دو سوی حلقه کرده ست
که خدنگهای مشکین چو زبان مار دارد
دل خود طلب چو کردم بر نرگس تو گفتا
برو ای فلان و بهمان بر من چه کار دارد
چو بسی بگفتم او را به کرشمه گفت با تو
سر گفت وگو ندارم که مرا خمار دارد
چه دهی صداع مستان چه کنی حدیث چیزی
که کمینه هندوی ما به از این هزار دارد
چو به ترک دل بگفتم غم جان خورم که ترسم
که چو دست یافت بر وی هم ازین شمار دارد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş