شمارهٔ ۷۹

ک کمال‌الدین اسماعیل
0 Altın Yaprak
آه کان قاعدۀ وصل چنان هم بنماند زان همه عیش و طرب نام و نشان هم بنماند اشک من خود سپری بود و لیکن گه گاه مددی بود ز خون دل و آن هم بنماند جان بسی کدم و در سینه همی پروردم غم عشق تو نهان لیک نهان هم بنماند گه گهم از تو بدی زخم زبانی بدروغ خود باقبال من آن زخم زبان هم بنماند تن در اندوه دهم غم خورم و دم نزنم که چنین هم بنماند چو چنان هم بنماند خود همان بد که مرا بی دل و شیدا کردی ورنه آن دل بتوای جان و جهان هم بنماند دو سه روز دگر این زحمت ما میکش ازانک ناگهانت خبر آید که فلان هم بنماند گفته بودی نگذارم که بماند دل تو راستی را دل تنها نه که جان هم بنماند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.