شمارهٔ ۴۲ - ایضاً له یمدح الملک العادل اصفهبد المازندران

ک کمال‌الدین اسماعیل
0 Altın Yaprak
سپاهان رابهریک چنددولتها جوان گردد هوایش عنبر افشاندزمینش گلستان گردد زخارستان اندوهش گل عشرت ببار آید درودیوارش از شادی بهشت جاودان گردد هواهایی ز دلگیری چورای دشمنان تیره زناگاهان خوش ودلکش چوروی دوستان گردد روان رفته بازآیدزبان بسته بگشاید همه دلها بیاسایدهمه جان شادمان گردد بگویم کزچه می خیزدسپاهان راچنین دولت ازآن کآرامگاه تخت شاه کامران گردد ملک اصفهبدعادلحسنکآنجا که روی آرد سعادت بارکاب اودواسبه هم عنان گردد نه بیند باهزاران دیده درعالم نظیراو سپهر سرزده هرچند درگرد جهان گردد ز عالم بهرآن آمد فلک برسرکه پیوسته همی درگاه خسرورابگردآستان گردد چواندر دست شه پیداشودگرز گران سنگش کشف کردارخصمش راسراندر تن نهان گردد چوحزم اودرنگ آردفلکها راشودلنگر چوعزم اوشتاب آردزمین رابادبان گردد جهان بخشی که هرساعت هزاران مفلس ازجودش خداوندزرودینارواسب وخان ومان گردد همی آیدبدریوزه سوی دست گهربارش سحاب ازبهرآن همواره درمازندران گردد خداوندا توآن شاهی که هرچ اندرضمیرآری ستاره همچنان آردزمانه همچنان گردد ز دزد حادثات ایمن نخسبد یک زمان گیتی اگرنه تیغ هندویت جهان راپاسبان گردد نیاردگشت بادمرگ گرد شاخ عمرما نسیم لطف تومارااگرپیوندجان گردد چوقهرت تاختن آردفلک چون خاک ره گردد چودست توگهرباردزمین چون آسمان گردد چودست توگهرباردزمین چون آسمان گردد لب معنی شودخندانچولفظت درفشان گردد زبان تیغ تودررزم چون درگفتگو آید همه رازدل بدخواه برصحراعیان گردد همه کارش زدولت راست چون تبرآیدآنکس کو برای خدمت خسروبقامت چون کمان گردد بداندیشت زدم سردی خزان راماندوهردم زبادسردخودرویشچوبرگ اندرخزان گردد چوتیغت درمیان آیدسپاه خصم بفزاید چرازیرا که هرشخصی دوپاره درزمان گردد دل ودست تراهرگه که یادآردبداندیشت دوچشمش طیرۀ دریاورویش رشک کان گردد سوی آبشخورآردگرک میش لنگ رابرسفت اگراضدادعالم رانهیب توشبان گردد خیال خنجرت راسرو اگردرآب بنماید ازوبرخودچنان پیچدکه همچون خیزران گردد چودرتاریکی گرد وغاگردد اجل گمره سوی جان بداندیشت چراغ اوسنان گردد بجای دم زکام پردلان آتش دمد بیرون بجای خوی زاندام دلیران خون روان گردد لباس عافیت راتیغ چون گل چاک گرداند زخون دشمناننیزه درخت ارغوان گردد چوبیندخصم روی مرگ درآیینۀ تیغت خداداند که آن ساعت دل اوبرچه سان گردد چوشانه پنجۀ قهرتوشان برهم زندورچه سپاه خصم ازانبوهی چوموی دیلمان گردد بنامیزدبنامیزدخنک آن پادشاهی را که اوراچون توشه زادهپناه خاندان گردد اگرچه مملکت شدپیر بردرگاه اجدادت باقبال توهرساعتچوبخت توجوان گردد خداوندا ز مدح توزبان بنده عجزآرد وگرچون سوسن آزادسرتاسرزبان گردد همه رگهای من شدراست درآهنگ مدح تو که انعام توام هرلحظه مغزاستخوان گردد مراواجب بودازجاندعای دولتت گفتن بشکرمنعم اولیترزبان کاندردهان گردد چوآب زندگی خوردست تیغ شه خضرآسا عجب نبود که سرسبزی اوهم جاودان گردد تمتع بادت ازاقبال وبرخورداری ازدولت همی تامرغ زرین اندرین سبزآشیان گردد زحق اومیدمیدارم کههر چ اومیدمیداری زاسباب جهانداریهمه بهترازآن گردد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.