شمارهٔ ۵۴ - فی السّفینة الصاحب نظام الدّین

درین سفینه نگه کن به چشم معنی بین که رشک لعبت مانی و صورت چینست سفینه چیست غلط می کنم که دریاییست که دست عقل ز اطراف آن گهر چینست ز پای تا سر او یک بیک تأمل کن ببین چگونه همه نغز و خوب آیینست ز بس که عنبر و مشکست توده بر توده دماغ دانش از اندیشه عنبر آگینست مفرحیست ز بهر روان غمزدگان که جد و هزلش معجون تلخ و شیرینست مگیر خرده که مدح و هجای او بهم است که در کتاب خدا آفرین و نفرینست دقیقهای معانیش در لباس حروف چو در سیاهی شب روشی پروینست عروس معنی در کله های الفاظش چو حور عین شده اند در لباس مشکینست ز گونه گونه سخنهای تازه و تر او بدست فضل و هنر دستة ریاحینست محدث عقلا و انیس عشاقست ندیم خاوت و نزهتگه سلاطینست سفینه ها را در بحر دیده اند بسی سفینه یی که در و بحرها بود اینست شناسد آن که شناسد که هر یکی لفظش ز روی ذوق سز ای هزار تحسینست