Yokluğunda Ben

Bir karamsarlık kaplar içimi yokluğunda, Karanlık , kör kuyularda kaybolurum. Büyür büyür de ellerim, ayaklarım Bir kibrit kutusu kadar dar gelir dünya, Küreği olmayan bir sandal gibi Yalnızlık dalgalarında savrulurum. Yıldızlar kadar uzaktır bana mutluluklar, Bir mozaiğin parçaları ayrılır birbirinden, Adını bilmediğim şeyleri arar dururum. Bir karamsarlık kaplar içimi yokluğunda Karşıdan görünen dağlar Sanki bir ağırlıktır omuzlarımda, Küçülürüm suda yüzen buz parçası gibi, Ayak altında ezilen bir karıncanın Kaderine ortak olurum.. İçimde kurumuş , zayıf bir dalı Yeşillendirme çabamdan yorulurum. Bir karamsarlık kaplar içimi yokluğunda Düz yolları hep yokuşa vururum. Sarı sonbaharın hüznü dolaşır damarlarımda Ağlayan çocukta sızlayan yüreğimi, Gidenin arkasından el sallayanın yalnızlığında Hasretini bulurum. Bir karamsarlık kaplar içimi yokluğunda Senden gayrı herşeyi , herkesi unuturum. Haydi gel uzaklardan! Kendi köpüklerinde kaybolan ırmak gibi Sadece sen gelince durulurum, Kurtulurum karamsarlıktan, İlkbaharda çiçeğe duran ağaç, Kaybettiği oyuncağını bulan çocuk olurum.