Zaman Denilen Değirmen

Zaman mı bizim üzerimizden geçiyor Yoksa biz miyiz zamanın içinden geçen? Geride bıraktığımız yıllar mı, Yoksa gençliğimiz mi Bir değirmenin çarkında öğütülen? Tutulmamış ellerimin soğukluğu, Ve beklenen bir sevgilinin yokluğu Dolaşıyor damarlarımda. Üşüyen ben,özleyen ben. Ve bir de Zaman içinde kaybolan sen. Bıraktığın hüzünler var şimdi, İçimde günden güne büyüyen,boy veren. Özlemler var,yarası kanayan, Ümitler var,gerçekleşmeyen, Giden sevgililer var,dönmeyen. Hüzünden yana her şey var,ne istersen. Dudak değmedik bardaklar gibi, Çözülmedik iliklerde esir kaldık. Hayallerimiz var taptaze,gerçek olmadık, Yaşanmadık baharlarımız var, Ellerimiz var okşanmadık. Bedenlerimiz birbirinde uzak Sarılmamış bir başka bedene. Duymamış bir yabancının sıcaklığını, Birlikte uykuya gözlerini kapamamış İhanetle tanışmamış. Çilekeş, sevdiğine cömert, Ama başkasına cimri Kapıları kapalı senden başkasına Sadık bir yürek var. Özlem var, vuslat yok, Hasrete yenik düşmüş,çaresiz Ayrı yerlerde ayrı mevsimler yaşayan Sevgililer var Ama sen yoksun. Demek ki, Zaman değil geçen, Aslında biziz yokluğa giden.. Ve umutlarımızla birlikte ömrümüzdür Zaman denilen değirmende öğütülen...