Boş Hayat
K Kara Çocuk
0
Altın Yaprak
aptal doğdun aptal öleceksin
mertlik yolunda giderken serefsiz deneceksin
olsaydın serefsiz madalya hak edecektin
sen her sevdiğini böyle kaybedecekceksin
boşuna kürek çekme drem drem terk ediliyorsun
o bunun adına duygusallık diyor çokda kaybediyorsun
kolaymı diye başlar bu tür ayrılıklar
ne kadar anlatmaya çalışsan o bunu anlamaz biliyorsun
nedense çok azdır senin yaptığını yapan
hep adına bir lakab koyarlar çocuk falan filan ondan
seninki hayvanmı br geri zekalı aptal uyan
git arastır bak
kimsesizlerdir senin yaptığını yapan
sen ve senin gibiler hep böyle yazar
kimi rezalet içinde sokaklarda yatar
bazıları suurunu kaybeder sakat kalır
dilencilik yapar
bir kısmı kendince hayattan intikam alır
dinlemez gariban masum
bir zalim olur ahiretini yakar
bazılarına agır gelir tasıyamaz
en aciz olanlarıdır onlar
ya ipi boğazına takar yada beynine bir kursun sıkar
sonra anlarsınki bir hiçmiş hepsi
ama cok geç genç beden toprakda yatar
ilahi adalet er yada geç
onuda terazide tartar
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş