Milli Mücadelemiz

Çıktı yola Atatürk, İstanbul’dan Samsun’a Başladı savaşımız, özgürlüğün uğruna. Bayraksız bir vatanda, başı dik yürünemez, Bir Türk şehit olurda, yerlerde sürünemez. Ay Yıldızlı bu bayrak göklerde salınmalı, Mukaddestir bu toprak, düşmandan alınmalı. Kadın erkek, genç, yaşlı, arkasında ordunun, Bir dev ki yedi başlı toprağında yurdumun. Kimi balta elinde, kimisi kazma ile, Nineler de savaştı, başında yazma ile. Bir yanda nene hatun, Kara Fatma bir yerde, Yaşlı kadından tutun, bütün halk cephelerde. Özgürlüğün yolunda, cepheye gitti herkes. Silahı bir kolunda, koştular hep tık nefes. Kimisi mermi taşır, kimi pansuman eder, Kahramana yaraşır bir halde harbe gider. Ya şehit olacaktık, Ya kurtulsun ülkemiz, Yeniden doğacaktık, alnımız ak, tertemiz. İşte böyle imanla, tek yürek binler beden, Tekbir, dua, Kuranla dönmek istemez giden. Canı dişe takarak, ayaklandı bu millet, Düşmanları kovarak, bitti artık sefalet. Ulu önder komutan, ardında büyük ordu, Kurtulunca bu vatan, yeni bir devlet kurdu.