Islak Gri II

bir şair damlıyor geceye _yıldızlar!eyyıldızlar!birleşin güneş olun! gaziantep otogarında hasretlik ilk adımında bir kadının yüzüydü gök yüzüne yansıyan gözleri acı kahve kiprikleri ıslak gri hiç böyle yanlız tedirgin his etmemiştim kendimi hasretlik gün ışığı özlemiyle şimdi baba diyen her yavru bağrımı delen kurşun yarası gibi sızlıyor fedakar her annenin gözleri acı kahve kiprikleri ıslak gri saat yirmi üç on gece diken gibi batıyor dışarda hasret kokulu rüzgarlar bağrı yanık hoyrat gibi savuruyor yanlızlığın uçurumuna bir şair damlarsa böyle bir geceye gece ıslak gece gri gece şiir olur acı kahvenin hatırına