Atların Ve Ölülerin Öyküsü-1

(ölüler kitabı. Bap: bir) I. Bağlanıyor kaderleri uc uca Cepheler yarılıyor Toynağından kan sıçrıyor atların Canlara iştahla yalanıyor yeryüzü Başlıyor bir haziran ayında Atların ve ölülerin öyküsü Öncesinde var olup sonranın ortasında Tarihe odun oluyorlar uzağında bir diyarın Ateşler içinde başlıyor mavi mavi Acılı ölümlere gebe gökyüzü Atların ve ölülerin öyküsü Küf kokuyor harmanisi tarihçilerin Ölüm komşu kapısı sararan yapraklarda Dün doğandı nihayete gül üfüren çıraklar Anaları ağlatan bugünün sabahında Eskimiş bir kindi ve al kandı otlukbeli Mercidabık kızılca candı Damla damla kandı gökyüzü Kandiye kal'ası ruh doğuran bir harmandı Yeşil hırıltılı tarlaların enli hududunda başladı Atların ve ölülerin öyküsü …….. (ölüler kitabı. Bap: iki) Iı. Birbirini bütünler ölüm ve dirim Atların üzengileri paslı Dizginleri ışılak dorular Puslu bir gün ortasında onlar Yaslı ve eşgin dururlar Atlar ve ölüler bir bütündürler Gah ıslak gözleri, gah şadıman olurlar Öncesinde var olup sonranın ortasında Tarihe odun olur atlar karanlık külhanlarda Zaferlerle halay durur ölümlerin türküsü Kor ve alev içinde başlar yaslı yaslı Atların ve ölülerin öyküsü Bilenmiş bir kindir nalları küheylanların Normandiya kızılca can olur Yağmur yağmur kana keser gökyüzü Seferberlikte başlar nefeslerine binerek Atların ve ölülerin öyküsü …… (ölüler kitabı bap: üç) Iıı. Sapla samandır karışan dengi dengine Samanlık saçakları sırf alevdendir Ellerinde grek ateşleriyle zalimler Uzak ve kuş uçmaz ülkelerden gelirler Annemin annesinin annesi Ağzından can sızarak anlatandı Bir eli uçmuş bileğinden Kan kızılı kına yeşiliyle zifafta Mor belikleri sırtını döven Mavi yazmasıydı yaralı başında Dizliğiydi tozluğuydu Ve yok olan ruhsuz ellerde Zavallı ve görkemli kızlığıydı Yırtılan bir zar inceliğinde başlar Atların ve ölülerin öyküsü Bilenmiş bir kindir kılıçlar Yemen kızılca candır Dolu dolu kana kanandır yeryüzü …… (ölüler kitabı. Bap: dört) Iııı. Babamın babasının babası Ağzından can sızarak anlatandı Bir eli uçmuş bileğinden Kan kızılı kına yeşiliyle zifafta O hafta evlenmişti daha Birinci kere biniyordu özgür muharip Daha ilk seferinde ölümle eş İlk seferinde kanla kankardeşti Bıyıkları salt ipektendi Enli palası elinde şahmeran Poşususu bir kuştu ufkun ardında Sırpsındığını gördü Truva atıydı üzerindeki teni Her çatışmada amansız yeniden öldü Bozgunlarda binip gri çelikten kısrağına Yırttı ufka gerili kirli duvarları Vuruldu puvatya'da vuruldu düştü Kanına kargalar üşüştü Kan akan ırmakların sahillerinde başlar Atların ve ölülerin öyküsü Kunuri kızılca candır artık Bulut bulut kandır gökyüzü -son-