Islak Gri II (Bölüm: II)
K Kazım Demir
0
Altın Yaprak
güneş kara bulutları delerken
tanıdık bir kadının yüzüydü yüzü
gözleri acı kahve
kiprikleri ıslak gri
hiç böyle ağlamamıştım asfaltı ıslatarak
güneşi kucaklamak isterken
tadına geç varılan hayatın kahrından cıldırarak
seni görmek her an her saniye
acının kara bağrından koparak
bana yakın olmalısın aramızda su sızmamalı
pek öyle uykulara dalmışlığın yoktu sen uyuyordun
bense gitmeliydim eti tırnatan ayrırarak
bir anımsa bilsen bile bilsen
gözleri acı kahvem
kiprikleri ıslak grim
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş