Gönül

Gönül bir deryadır uçsuz bucaksız Dalgalanır bir gün taşarda gider Ateşi aşktır kavrulur ocaksız İçten içe yanar pişer de gider Yüce Allah sever gönül yapanı Gönül yapıp gönüllerde yatanı Uzun gecede bir zikir meydanı Ele geçse gönül coşar da gider Teker teker doldurduk biz bu hanı Sanki bedel verip mi aldık canı Gönülden gönüle yol vardır tanı Muhabbet bu yolda koşar da gider Kargadan kılavuz olur mu söyle Olsa bile yolu bulur mu söyle Gönülde yaşayan ölür mü söyle Dünya durduk sıra yaşar da gider Makbul kişi gönül yapanmış meğer Bir gönül bin dünya malını değer Nefsinin peşinden giderse eğer Akgül'üm gözlerden düşer de gider