Avuntu

şafak vakti izlemek güneşin açtırdığı düşünceler gözüme vuran hep hatırlarmış bebek hiç unutmaz yalanlarını ufuk takip edermiş dalgaları adımlar kaçarmış seslerinden aklım uçmuşken güney sevgilere gözüme vuran parıltı aynı hatıralardan mı emin olabilir mi ellerim aynı serin boşlukta gezerken kurbağa gülüşleri deniz olmuş göl tükürük dolu iltifatlar kimin ağzından sözcükler sıçrar sulanmış mavinin üstünde soyutlar kendini rüzgar yüzleri lanetliydi belki bilinmez gözüme vuran ışık ya da gölge aklım uçmuşken sessizliğin doruğuna yuvasını hangi saplardan yapar neler doldurur bilirsin güneşin açtırdığı düşünceleri anlatamaz izlerken gözyaşlarını ay yerini alıp da beklerken söylemek istemez sen orada mıydın