Katliam

deli ediyor attığın saman tanesi büyük bir hasattan geriye kalan taşlar evini oluşturuyor sarp karanfiller sana bakarken uçurumlarım atkı alır kuşlar boyunlarına çok rüzgarla kanatsız soğuk yaratıyor bağımsız gözlerim göç ediyor dönmeksizin bulmak kolay değil akan gözyaşlarım çoktan kendini sığdırmış parçalanmaktan kurtulan kayalıklarım biliyor karışıyor tohumlarım mercan adası ekmez hayat denizaltıları gökyüzünden çıkarınca bitmiş kıyıların vurduğu dalga açıklarında iki yabancı var acaba onlar mı yardım ettiğin alıştırılmışken seferde uykuya dalmak sonuna uzanan yörüngemde yanlışlık yok mu