Sensizliğin Koynunda Öleceğim

'' avurtlarımda kararmış gözyaşlarını biriktiriyorum çoktandır deli gibi tutkunum sana yağmurlarda ıslanmış çocukluğunla çık karşıma '' Hasreti isa şafaklar soğuk terler koynunda karanlığın sargılarını açar ellerin derin bir yaranın içinde yaşamayı öğrenir özlemin kuşlar tüylerini parlatır kimsesiz bir avluda dallar rüzgara döner yüzlerini akşamlar kızıllığını giydirir gözlerine protez bir yürek kurar kendini şiire atlar gölgesini arar sularda yalnızlık taşınır bir gecenin ortasına suskun bir dalgaya kürek olur düşlerin bu gece sensiz ağlamayı da öğreneceğim ördüğün saçlarımı kesecek dilimin uzayan yerlerini törpüleyeceğim damla damla çoğalacak yağmurları aratmayacak ıslanmalarım bu gece seni yeniden sevmeyi çoğaltacağım eski bir aynanın karşısında kucaklayıp seni yorgunluğumun üstüne bir sarhoş gibi yıkacağım pembelere bezenmiş çamaşırlarının arasından dalgınlığın geçecek aşka yenik düşecek düşüncelerin ayakların gitmelere yakın bir yerde hazır duracak saçlarını beline kadar saldığında ne yapacağımı şaşırıyorum o an karşında denize barikat kuran ırmaklar gibi çekiliyorum içeri insan sevmelerin çırağı yanılgıların ustası oluyor demek ki aklını şeytana kiralıyorsun bir günlüğüne bütün yasalar dengeni bozuyor dönüyor başın yarım kalan bir gülüş gibi ellerini dayıyorsun duvara utancını yerlere serip kıyametleri koparıyor çığlıkların bir üşümenin yamacında kalıyorsun darmadağın üstün başın gece oluyor üstün başın çiçek kurusu geliyor binlerce şövalyeleriyle katliam ordusu bozguna uğruyor aşk kuşkularını giydiriyorsun göğsümün kırlarına sevmelerin çırağı yanılgıların ustası oluyorum yanında mevsim çöp yığınlarını denize sürüklüyordu ızgaranın üstündeki bir balığa dişlerini geçiriyordu adam rakı susamış geçmiş günlerin sancılı yanlarına sarkıyor birazdan hangi sahile vuracaktı cesedi kimseler bilmiyordu dudaklarından çıkan son cümle ancak bu dünyaya sarhoş olursam katlanabilirim diyordu sokakta kimsesiz bir köpek takıldı ardıma iliklerime kadar sevgi doluyum ciğerlerime kadar korku bir kör kurşun kesecek soluğumu birazdan sen gökte kayan bir yıldız gibi sıyrılacaksın avuçlarımdan yine ben alnıma vurup taşları sana olan hasretimi kökünden dindireceğim umutlarım gibi bir bir yaprak döküp dudaklarımda adını söyleye söyleye sensizliğin kollarında ölüp gideceğim S E V G İ L İ M