Oyun

Bir oyun oynuyorum: Her gören nasılsın diye soruyor, Hep iyiyim diyorum. Ben bu oyunu bir yerlerden hatırlıyorum. Yıllar önceydi, belki asırlar önce… İnsanların gözlerinin içine bakıyor, Bir nasılsın bekliyorum. İyi değilim. Güneş benimle saklambaç oynuyor. Ebe benim. Bir sorulsa cevabım belli: İyiyim. Görmesi gereken görmüyor, Soracak olan sormuyor. Zaten sensizdi geceler, Dostlar da gitmiş birer birer. Umulmadık bir yerden Bir nasılsın duyuyorum birden. Gözlerimden boşanan damlalardan, Boğazımda düğümlenen senden, İyiyim diyemiyorum ben. Halbuki yalan söylemek istiyorum. Sen yine gittin. Gelmiş miydin bilmiyorum ama Gittiğini biliyorum. Güneş, Yine benimle saklambaç oynuyor. Neden hep ben ebe oluyorum, bilmiyorum.