Nedeyim

Herkes gitti yuvasına kavuştu Benim yolda kalışıma nedeyim Tanker yolu kesti şaştım bunaldım Cayır cayır yanışıma nedeyim Devraldığım yükü iletemedim Varıp İstanbula ben yetemedim Söyleyin a dostlar kime neyledim Ben bu derdin hangisini söyleyim Gelsin kardeşlerim yaram bağlasın Akrabalar baş ucumda ağlasın Göz yaşları pınar olsun çağlasın Perde çekin hiç birini görmeyim Nedeyim neyleyim kader böyleymiş Kimsenin başına böyle gelmemiş Hem arabam gitti cesedim yanmış Ya ben bu halimi kime söyleyim Duyun aziz dostlar duyun haberi Benzin dökülüpte yanan Şoförü Nisanın gündüz onbiri Ahvalimi sevenlere söyleyin Memduh Tağmaç hadisimi ilk gören Civar makamlara haberim verin Yanasın Hüseyin Şıh olasın viran Yol vermedin bir menzile ereyim Götürmeyin beni İstanbullara Akrabalar dökülmesin yollara Yandım arkadaşlar döndüm küllere Kaderim böyleymiş kime nedeyim Kaptan idim yüklediler bağaca Meyvesi dökülmüş döndüm ağaca Beni karşılıyor dayı amuca Takatım yok size karşı güleyim Başpınarda meslektaşlar dizildi Tahta tabut ambulansa verildi Vasıtalar siyah örtü büründü Gözüm kapan bu olayı görmeyin Kalkın Antepliler uykudan kalkın Ceyizim geliyor sizlerde bakın Varsa sağlam yerim onuda yakın Ben bu derdin hangisine yanayım Antebe girerken çelenkler geldi Zannetmem bu işe hiç kimse güldü Duyun arkadaşlar HAMİT'te öldü Tanrıdan yol olmuş bende gideyim Gelsin Aşık Ahmet gelsin düğüne Bu düğüne gelmeyenler öğüne Yolcu eylediler meydan köyüne Son mekanım bura imiş nedeyim