Son Şiir

Ve bir nöbetti seni beklemek... Zemheri akşamlarda firar yüreğimle... Zamanın korkutan yanıyla gülüşüne sığınmaktı... Bir cami avlusunda dua gibi... En içli ağrılarımla kordu seni beklemek... Sensiz kalmak kadar kötüydü kıyamet... Diz çökmüşüm ellerim semaya dönük... Bir duam var artık seni sevmek... Boğulmak kendi çığlığında... An be an dağılmak rüzgârla... Ağıttı, deyişti, destandı Seni beklemek, zamanı girdabında... Yırtık sesim ile göğü delen bir feryat... Ayrıntısında gizli kalan aşklara... Ben asiyim acılara kardeş yüreğim... Seni beklemek gibi bir derdim olsun... Sensizliğe yazdığım, ne olur bu son şiir Olsun...