شمارهٔ ۱۱۹
ا افسر کرمانی
0
Altın Yaprak
وه چه خوش است گلشن و باد خوش بهاریش
لاله و داغ آتشین سنبل و بیقراریش
سرو سهی به بوستان یاد قد تو می کند
هر نفسی که می زند دم ز نوا قناریش
سنبل بی قرار تو می ببرد قرار من
تا ز نسیم بشنوم قصه بیقراریش
در چمن و در انجمن جمله بود ز عشق تو
بلبل و بیقراریش عاشق و دلفکاریش
از غم و شادی جهان گوشه گزیده ایم ما
گل رخ و بی وفایی اش دلبر و غمگساریش
گر بزنی تو بر جگر تیر هلاکم ای پسر
زخم تو را بود سپر سینه و زخم کاریش
دوش همی به عشوه ها گفت بنال افسرا
بلبل مست شد کجا زمزمه اختیاریش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş