شمارهٔ ۱۹۷
ا افسر کرمانی
0
Altın Yaprak
ای که از قامت و رخ حسرت سرو و قمری
این چه نسبت که تو از سرو و قمر خوبتری
نیست زیبایی و خوبی که نداری همه را
عیب آن است که خورشیدی و بر بام و بری
دوست دارم که نخواهی دگری را چون من
جای رشک است که هر لحظه به کام دگری
سر و چشم همه در راه تو شد فرش طلب
پای بر دیده ما می نهی و بی خبری
فرق تا پای همه جوهر جانی و لطیف
عجب آن است که آیینه هر بی بصری
افسرت طرفه حدیثی بسراید بشنو
با رقیبان تو مزن جام که تابم نبری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş