شمارهٔ ۲۲
ا افسر کرمانی
0
Altın Yaprak
بر قتل من خسته اگر بسته میان را
تا باز کند زنده گشوده است دهان را
سر خط امان داد به ما طلعت تو دوش
و امروز گرفت از کف ما خط امان را
ترسم که چو چنگیز کند چشم تو با خلق
ای ترک بگیر از کف او تیر و کمان را
تا بوسی از آن لب بدهد بلکه اجازت
ای مغ بچه از ما تو بگو پیر مغان را
ما را به جهان نیست سر سود و زیانی
سودای تو برد از سر ما سود و زیان را
از چاشنی تیغ تو شد غیر خبردار
افسوس که کردیم عیان راز نهان را
زین سان که پری وار کند جلوه به ما دوست
دیوانه منم گر ندرم جامه جان را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş