شمارهٔ ۲۴
ا افسر کرمانی
0
Altın Yaprak
تا گریزد طرب از کلبه ویرانه ما
آسمان سنگ غم افکنده به پیمانه ما
بس که از دیده و دل گشت روان آتش و آب
رود جیحون شد و آتشکده کاشانه ما
مگرش خاصیت لعل مسیحاست که باز
مرده را زنده کند نغمه مستانه ما
آنقدر دور ز آبادی عقل است که هیچ
دل دیوانه نداند ره ویرانه ما
سبحه زنار کند افسر از آن رو که به دیر
رهن یک جرعه بود سبحه صد دانه ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş