شمارهٔ ۴۶

مهر چهری که منور بصر کوکب از اوست جلوه طره طلعت نه که روز و شب از اوست مطرب و ساقی از آن بی خود و مستند مدام که دف و بربط و نی جام و می و مشرب از اوست عضو عضو وی اگر دل برباید چه عجب که کف و ساعد و ساق و زنخ و غبغب از اوست جانم ار آتش و دل مجمر و تن عود چه باک که دل و جان و تن و سوزش و تاب و تب از اوست گوش کن یک سبق از درس محبت گرچه دفتر و درس و ادیب و کتب و مکتب از اوست رخ و ابروی و خم و طره و خالش بنگر کافتاب و مه و نو سنبله و عقرب از اوست خوش بود تاخت اگر اسب ستم بر افسر که شهید ستم نعل سم مرکب از اوست