شمارهٔ ۶۹
ا افسر کرمانی
0
Altın Yaprak
زنده آن را نتوان گفت که جانی دارد
ای خوش آن دل که چو ما جان جهانی دارد
گنج ها می طلبد دوست ز ویرانه دل
به من راه نشین طرفه گمانی دارد
سود ما مردن در عشق و زبان هستی ماست
عاشقی بین که چه خوش سود و زیانی دارد
گر چو پروانه دل ماست غزل خوان از چیست
ور بود شمع چرا سوز نهانی دارد
نکته ها هست بهر زمزمه در هر شاخی
نبود بلبل مست آن که فغانی دارد
رفت جانان و برفت از تن ما تاب و توان
جان ما بین که عجب تاب و توانی دارد
تلخ می گوید و شیرینیم از حد ببرد
طرفه شکر لب ما نوش دهانی دارد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş