Sana

Gün olur Alır kucağına seni yaşayamadıkların Çok istediklerin imkansızdır sanki Engeller taş duvarlar gibi çevreler yüreğini yüzünden İçin akar, gülüşün donar, Susarsın... Bir derin sessizlikte beklersin öylece Dinlersin sesini sonsuz suskunlukların "Nasılsın"lara "iyi"lerden daha iyi cevaplar ararsın Durgunluklarında... Fırtınalarını gizlersin sabırsızlığının, "Hüküm giymişim" dersin "ömrümce sabretmeye" Haykırmak istersin ciğerin dolusu Yüreğin dolusu "hayır" demek gelir içinden, Yine susarsın... Susmaktır sanki ödevin, hep sabretmek... Mecburiyetler belirlemişken her anını yaşamının Sonsuz özgürlükler için çırpınır durur yüreciğin İçinde altı yaşlarında bir uzun saçlı kız Dışında kırk üç yaşında iki çocuk annesi o kadın İçin düşlerinde ip atlarken, Salıncağa binerken rüyalarında saflığının Dışın yine "mecburen"lere mahkum "Anne"yi oynar "Öğretmen"i oynar, Amatörce "deli dolu"yu oynar Ruhunun tiyatrolarında... Ruhun... Kaç zamandır uyuttuğun... İçinde bir yerlerde pervasızca unuttuğun... Çırpındığın, susarken gömmemek için... Delice bir özlemle yeniden kucaklamayı beklediğin... Oysa sen, uçurtmalar uçurmalısın kendi gökyüzüne Her gün yeniden... Salıncak kurup hilal olmuş bir ayın sivri burnuna, Kayıtsızlığında keyiflenmelisin yaşanmışlığın Sevda gözlerinde atmalı, Yüreğinde görmeli o kadın seni..!