غزل شمارهٔ ۲۶۳
خ خاقانی شروانی
0
Altın Yaprak
ما دل به دست مهر تو زان باز داده ایم
که اندر طریق عشق تو گرم اوفتاده ایم
ما رطل های درد تو زآن درکشیده ایم
کز رمزهای درد تو سری گشاده ایم
گفتی که دل بداده و فارغ نشسته ای
اینک برای دادن جان ایستاده ایم
ما آستین ناز تو از دست کی دهیم
چون دامن نیاز به دست تو داده ایم
تا هم قدم شدیم سگ پاسبانت را
از فرق فرقدین قدم برنهاده ایم
کس را چه دست بر ما گر عاشق توایم
مولای کس نه ایم که آزاد زاده ایم
ما هم به باده همدم خاقانییم و بس
کو راه باده خانه که جویای باده ایم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş