غزل شمارهٔ ۳۰۷
خ خاقانی شروانی
0
Altın Yaprak
در دستت اوفتادم چون مرغ پر بریده
در پیشت ایستادم چون شمع سر بریده
چشم از تو می بدزدم پیش رقیب گویی
چشم بدم که ماندم از تو نظر بریده
از تیغ بی وفایی بینی چو برنشینی
حلق هزار خلقی بر رهگذر بریده
دیدی که تیر غازی مویی چگونه برد
ای تو میان جانم زان زارتر بریده
پیمان مهر بسته هم در زمان شکسته
پیوند وصل داده هم بر اثر بریده
جان من از خیالت در عالم وصالت
هر دم هزار منزل راه خطر بریده
در سایه رکابت دلها ببین فتاده
بر پایه سریرت سرها نگر بریده
خاقانی از هوایت در حلقه ملامت
زنجیرها گسسته وز یکدگر بریده
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş