غزل شمارهٔ ۳۶۸

هدیه پای تو زر بایستی رشوه رای تو زر بایستی غم عشقت طرب افزای من است طرب افزای تو زر بایستی جان چه خاک است که پیش تو کشم پیشکش های تو زر بایستی دیده در پای تو گشتن هوس است کشته در پای تو زر بایستی گر دهم اجری امروز تو جان خرج فردای تو زر بایستی ترش روی است زر صفرا بر وقت صفرای تو زر بایستی آتش بسته گشاید همه کار کار پیرای تو زر بایستی بی زری داشت تو را بر سر جنگ صلح فرمای تو زر بایستی کوه سیمینی و هم سنگ توام در تمنای تو زر بایستی تا کنم بر سر و بالات نثار هم به بالای تو زر بایستی دید سیمای مرا عشق تو گفت که چو سیمای تو زر بایستی دل سودایی خاقانی را هم به سودای تو زر بایستی