رباعی شمارهٔ ۱۲۳
خ خاقانی شروانی
0
Altın Yaprak
دریاب که دل برفت و تن هم بنماند
وان سایه که بد نشان من هم بنماند
من در غم تو نماندم این خود سخن است
کاینجا که منم جای سخن هم بنماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş