رباعی شمارهٔ ۱۷۱
خ خاقانی شروانی
0
Altın Yaprak
دل کوفته ام چو تخمکان ز آتش قهر
لب شسته به هفت آب ز آلایش دهر
تو بذر قطونا شدی ای شهره شهر
بیرون همه تریاک و درون سو همه زهر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş