رباعی شمارهٔ ۱۹۰
خ خاقانی شروانی
0
Altın Yaprak
ماند به بهشت آن رخ گندم گونش
عشاق چو آدم است پیرامونش
خاقانی را نرفته بر گندم دست
عمدا ز بهشت می کند بیرونش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş