شمارهٔ ۲۷۵
خ خاقانی شروانی
0
Altın Yaprak
تا حضرت عشق را ندیمیم
در کوی قلندران مقیمیم
هم میکده را خدایگانیم
هم درد پرست را ندیمیم
کوشنده نه از پی بهشتیم
جوشنده نه از تف جحیمیم
ما بنده اختیار یاریم
آزاد ز جنت و نعیمیم
گر عالم محدث است گو باش
ما باری عاشق قدیمیم
بی زحمت پیرهن همه سال
از یوسف خویش با شمیمیم
آن آتش را که عشق ازو خاست
گاه ابراهیم و گه کلیمیم
بس روشن سینه ایم اگرچه
در دیده تو سیه گلیمیم
اصل گهر از خلیفه داریم
عالی نسبیم اگر یتیمیم
این است که از برای یک دم
در چار سوی امید و بیمیم
خاقانی وار در خرابات
موقوف امانت عظیمیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş