بخش ۴۶ - رفتن سام به باغ و چگونگی آن با پری‌دخت

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
ره طوبی آباد دختر گرفت دل از شاه نخجیرگه بر گرفت بهر لاله زاری که در می رسید ز دل بوی خون جگر می شنید به هر چشمه ساری که درمی گذشت بسا کآب چشمش ز سر درگذشت به هر کوه کو کوه پیکر براند بر آن کوه از دیده گوهر فشاند هر آن لاله کو را ورق برگشاد ببوسید و بر چشم خونین نهاد نسیمی کز آن گلستان می وزید از آن مژد? دلستان می رسید چو مرغ سحرخوان نوا ساز کرد بر طوبی آباد پرواز کرد چمان شد چو شاخ صنوبر به باغ روان شد چو سرو خرامان به باغ چو بویید برگ گل و یاسمن چو گل چاک زد از هوا پیرهن چنین تا به ایوان دختر رسید چو بلبل بنالید و دم درکشید سر خود بمالید بر آستان مدد خواست از همت راستان برافکند بر بام طارم کمند برآمد چو مه بر سپهر بلند نواگر یکی پاسبان دید مست سرافکنده در پیش و چوبک به دست روان سام در جست و پایش گرفت پس آنگه بزد دست و نایش گرفت چنان سخت افشرد کو جان بداد به زیرش فکند از هوا همچو باد بیامد به نزدیک پرده سرای شنید از حرم بانگ پرده سرای به ایوان درافکنده مستان خروش برآورده نوشین لبان بانگ نوش چو سام از سراپرده آوا شنید چو بلبل نوا و فغان برکشید بزد چنگ و چوبک به کف درگرفت به آهنگ بلبل نوا برگرفت بجنباند بر ساز مطرب جرس بنالید چون مرغ اندر قفس چو بر چوبک پاسبان چنگ زد بسا طعنه کان لحظه بر چنگ زد به آهنگ چوبک زن نغمه ساز بزد راستی نوبتی بر حجاز چو او لهج? پاسبان برگرفت خروس سحرخوان فغان بر گرفت چو در قصرش افکند ساز خروش ترنم سرای سرا شد خموش دگرباره سازی به قانون بساخت همی ناله زارش افزون بساخت بزد چنگ و بر ساز آغاز به بام حصار این غزل ساز کرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.