شمارهٔ ۱۱۹

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
نور رویت تاب در شمع شبستان افکند اشکم آتش در دل لعل بدخشان افکند ای بسا دود جگر کز مهر رویت هر شبی شمع عالمتاب گردون در شبستان افکند صوفی صافی گر از لعل تو جامی درکشد خویشتن را در میان می پرستان افکند راستی را ترک تیرانداز مستت هر نفس کشته یی را از هوا بر خاک میدان افکند درج یاقوت گهر پوشت چو گردد درفشان از تحیر خون دل در جان مرجان افکند یک نظر در کار خواجو کن که هر شب در فراق ز آتش مهرت شرر در کاخ کیوان افکند نزد طوفان سرشکش بین که ابر نوبهار از حیا آب دهن بر روی عمان افکند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.