شمارهٔ ۱۳۰

مرغان این چمن همه بی بال و بی پرند مردان این قدم همه بی پا و بی سرند از جسم و جان بری و ز کونین فارغند با خاک ره برابر و از عرش برترند روح مجسمند نه جسم مروحند نور مصورند نه شمع منورند بر عرصه ی حدوث قدم در قدم زنند در مجلس وجود شراب از عدم خورند شرب از حیاض قدسی کر و بیان کنند نزل از ریاض علوی روحانیان برند کی آشیان نهند درین خاکدان از آنک شهباز عرشیند که در لا مکان پرند عبهر مثال معتل و اجوف نهندشان اما بدان صحیح که سالم چون عرعرند سلطان تختگاه و اقالیم وحدتند لیکن بری ز ملکت و فارغ ز لشکرند خواجو گدای درگه ارباب فقر باش کانها که مفلسند بمعنی توانگرند