شمارهٔ ۱۸۲

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
اشارت کرده بودی تا بیایم بگو چون بی سر و بی پا بیایم من شوریده دل را از ضعیفی ندانی باز اگر فردا بیابم گرم رانی بگو تا بازگردم وگر خوانی بفرما تا بیایم بهر منزل که فرمایی بدیده چه جابلقا چه جابلسا بیابم اگر برفست و گر باران نترسم اگر با دست و گر سرما بیایم اگر خواهی که با تن ها نباشم نه با تن ها من تنها بیابم وگر گویی بیا تا قعر دریا ز بهر لؤلؤ لالا بیایم بدان جایی که گوهر می توان یافت اگر کوهست و گر دریا بیایم ایا کوی تو منزلگاه خواجو چه فرمایی نیایم یا بیایم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.