شمارهٔ ۱۹۰

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
ترا که گنج گشودی ز زخم مار چه غم چو شاخ گل بکف آید ز نوک خارچه غم اگر هزار فعان کرده است بلبل مست چو غنچه پرده بر اندازد از هزار چه غم معاشری که مدام از قدح گزیرش نیست چو می ز جام فرح نوشد از خمار چه غم در آنزمان که شود وصل معنوی حاصل بصورت ار نشوی زایر مزار چه غم میان لیلی و مجنون چو قرب جانی هست اگر چنانک بود دوری دیار چه غم ز روزگار میندیش و کار خویش بساز چو روزگار برآمد ز روزگار چه غم بزیر بار غم ار پست گشته ام غم نیست مرا که ترک شتر کرده ام ز بار چه غم ترا چه غم بود از درد ما که سلطانرا ز رنج خاطر درویش دلفگار چه غم درین میان که گرفتار عشق شد خواجو گرش مراد نهد چرخ در کنار چه غم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.