شمارهٔ ۱۹۸

با عقیق لب او لعل بدخشان کم گیر با گل عارض او لاله ی نعمان کم گیر سخن سرکشی سرو سهی بیش مگوی قد یارم نگر و سرو خرامان کم گیر با وجود لب لعل و خط مشک آسایش یاد ظلمت مکن و چشمه ی حیوان کم گیر شب تاریک اگرت وصل میسر گردد با رخش چشمه ی خورشید درخشان کم گیر میلت ار جز بتماشای گلستان نکشد در جمالش نگر و طرف گلستان کم گیر غمزه اش بین و دگر شوخی عبهر کم گوی خط سبزش نگر و سبزه ی بستان کم گیر وصل آن حور پریچهره گرت دست دهد نام جنت مبر و ملک سلیمان کم گیر گوش بر قول مغنی کن و بر طرف چمن صبحدم نغمه ی مرغان خوش الحان کم گیر خواجو این منزل ویرانه باندازه ی تست از اقالیم جهان خطه ی کرمان کم گیر