شمارهٔ ۲۱۰

ای خوشا وصل یار و فصل بهار نغمه ی بلبل و گل و گلزار شب و شمع و شراب و ناله ی چنگ لب ساقی و جام نوشگوار کاشکی گل نقاب بگشودی تا بکندی ز غصه دیده ی خار گر بر آرم فغان بصد دستان گل صد برگ را چه غم ز هزار غم نبودی زغم اگر ما را شادی روی او شدی غمخوار گرچه دینار نیک بختانراست بنده ی شادیند صد دینار در میان اوفتاده ام چو کمر تا کی افتم از این میان بکنار در خمارم چو چشمت ای ساقی خیز و دفع خمار من ز خم آر ترک نقش و نگار کن که شوی محرم سر صنع نقش و نگار گو برد سر که جان خواجو را سر یارست و جسم را سردار بگذر از دار و قصه ی منصور لیس فی الدار غیرکم دیار