شمارهٔ ۲۲۹

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
تا چند دم از گل زنی ای باد بهاران گل را چه محل پیش رخ لاله عذاران هر یار که دور از رخ یاران بدهد جان از دل نرود تا ابدش حسرت یاران منعم مکن از صحبت احباب که بلبل تا جان بودش باز نیاید ز بهاران گر صید بتان شد دل من عیب مگیرید آهو چه کند در نظر شیر شکاران در بحر غم از سیل سرشکم نبود غم کانرا که بود خرقه چه اندیشه ز باران تا تاج سر از نعل سم رخش تو سازیم یک راه عنان رنجه کن ای شاه سواران گر نقش نگارین تو بینند ز حیرت از دست بیفتد قلم نقش نگاران از لعل تو دل بر نکنم زانک بمستی جز باده نباشد طلب باده گساران خواجو چکنی ناله که پیش گل صد برگ باشد بسحر باد هوا بانگ هزاران

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.