شمارهٔ ۲۳۷

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
گلزار جنتست رخ حور پیکرش و آرامگاه روح لب روح پرورش سرو سهی که در چمن آزادیش کنند آزاد کرده ی قد همچون صنوبرش باد بهار نکهتی از شاخ سنبلش و آب حیات قطره یی از حوض کوثرش شکر حکایتی ز دو لعل شکر وشش عنبر شمامه یی ز دو زلف معنبرش تاراج گشته صبر ز جادوی دلکشش زنار بسته عقل ز هندوی کافرش خطی ز مشک سوده در اثبات دلبری وجهی نوشته بر ورق روی چون خورش یانی مگر که خازن سلطان نیکویی قفلی زمردین زده بر درج گوهرش زانرو که زلف سرزده سر بر خطش نهاد معلوم می شود که چه سوداست در سرش گر خون چکد ز گفته ی خواجو عجب مدار کز درد عشق غرقه ی خونست دفترش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.