شمارهٔ ۲۶۸
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
دیشب ای باد صبا گویی که جایی بوده ای
پای بند چنین زلف دلگشایی بوده ای
آشنای انرا ز بوی خویش مست افکنده ای
چون چمن پیرای باغ آشنایی بوده ای
دسته بند سنبل سروی سرایی گشته ای
خاکروب ساحت بستان سرایی بوده ای
لاجرم پایت نمی آید ز شادی بر زمین
چون ندیم مجلس شادی فزایی بوده ای
نیک بیرون برده ای راه از شکنج زلف او
چون شبی تا روز در تاریک جایی بوده ای
تا چه مرغی کآشیان جایی همایون جسته ای
گوییا در سایه پر همایی بوده ای
از غم یعقوب حالی هیچ یاد آورده ای
چون همه شب همدم یوسف لقایی بوده ای
هیچ بویی برده ای کو در وفا و عهد کیست
تا عبیرآمیز بزم بی وفایی بوده ای
از دل گمگشته خواجو نشانی باز ده
چون غبار افشان زلف دلربایی بوده ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş