شمارهٔ ۲۸۹

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
دوش برطرف چمن گلبانک می زد بلبلی می فکند از ناله هر دم در گلستان غلغلی کانک زیر گنبد نیلوفری دارد وطن از گلندامی ندارد چاره و ما از گلی محمل ما را درین وادی کجا باشد نزول زانک در راه محبت کس نیابد منزلی هیچ بادی بر نمی آید در این طوفان و موج کافکند از کشتی ما تخته یی بر ساحلی منکر مستان نباشد هر که باشد هوشیار زانک باشد بی جنون هر جا که باشد عاقلی عالمی کو در خرابات فنا ساغر کشید پیش ما فاضلتر از صد ساله زهد جاهلی هیچ دل بر کشتگان ضربت عشقت نسوخت زانک زلف دلکشت نگذاشت در عالم دلی حاصلی در عشق ممکن نیست جز بی حاصلی چون توان کردن چو ما را نیست زین به حاصلی خیز خواجو چون ز زهد و توبه کارت مشکلست باده پیش آور که بی می حل نگردد مشکلی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.