شمارهٔ ۳۳۵

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
باده ی گلگون مرا و طلعت سلمی شربت کوثر ترا و جنت اعلی صحبت شیرین طلب نه حشمت خسرو مهر نگارین کزین نه ملکت کسری دیو بود طالب نگین سلیمان طفل بود در هوای صورت مانی چند کنی دعوتم بتقوی و توبه خیز که ما کرده ایم توبه ز تقوی از سر مستی کشیده ایم چو مجنون رشته ی جان در طناب خیمه ی لیلی زلف کژش بین فتاده بر رخ زیبا راست چو ثعبان نهاده در کف موسی عقل تصور نمی کند که توان دید صورت خوبش مگر بدیده معنی موسی جان بر فراز طور محبت دیده ز رویش فروغ نور تجلی بوی عبیرست یا نسیم بهاران باغ بهشتست یا منازل سلمی یاد بود چون تو در محاوره آیی با لب لعلت حکایت دم عیسی راه ندارد بکوی وصل تو خواجو دست گدایان کجا رسد بتمنی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.