شمارهٔ ۳۴
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
جان هر زنده دلی زنده به جانی دگرست
سخن اهل حقیقت ز زبانی دگرست
خیمه از دایره ی کون و مکان بیرون زن
زانک بالاتر ازین هر دو مکانی دگرست
در چمن هست بسی لاله سیراب ولی
ترک مهروی من از خانه ی خانی دگرست
راستی راز لطافت چو روان می گردی
گوییا سرو روان تو روانی دگرست
عاشقان را نبود نام و نشانی پیدا
زان که این طایفه را نام و نشانی دگرست
یک زمانم به خدا بخش و ملامت کم گوی
کاین جگر سوخته موقوف زمانی دگرست
تو نه مرد قدح و درد مغانی خواجو
خون دل نوش که آن لعل ز کانی دگرست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş