شمارهٔ ۴۱
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
آنکو بشکر خنده ی شیرین قندست
در زلف مسلسلش دلم پیوندست
خالش که فتاده است بر گوشه ی چشم
آهوش مگر نافه ی مشک افکندست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş