شمارهٔ ۴۲
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
آنکو ز عقیقش آب شکر رفتست
بر سرو سهی رخش چو گل بشکفتست
گر زانک بخفت هیچ عیبش مکنید
آن بخت بدمنست از آنرو خفتست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş