شمارهٔ ۶۴

در خنده آن عقیق شکر ریز خوشترست در حلقه آن کمند دلاویز خوشترست فرهاد را ز شکر شیرین حکایتی از خسروی ملکت پرویز خوشترست بر روی خاک تکیه گه دردمند عشق از خوابگاه اطلس گلریز خوشترست دیگر حدیث کوثر و سرچشمه ی حیات مشنو که باده ی طرب انگیز خوشترست گو پست باش ناله ی مرغان صبح خیز لیکن نوای چنگ سحر تیز خوشترست صبحست خیز کاین نفس از گلشن بهشت بزم صبوحیان سحر خیز خوشترست اول بنوش ساغر و وانگه بده شراب زیرا که باده ی شکر آمیز خوشترست گر دیگران ز میکده پرهیز می کنند ما را خلاف توبه و پرهیز خوشترست خواجو کنار دجله ی بغداد جنتست لیکن میان خطه ی تبریز خوشترست