شمارهٔ ۶۹
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
با لعل لب تو آب حیوان آبیست
وز دفتر حسنت مه تابان بابیست
زلف سیهت بخواب می دیدم دوش
تا خود چه شود که بس پریشان خوابیست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş